Metoda

Psychologia zorientowana na proces zwana jest inaczej pracą z procesem (process oriented psychology, POP). Jest to dynamicznie rozwijający się od ponad 40 lat kierunek psychoterapii. Jej twórcą jest Arnold Mindell – doktor psychologii i fizyki, który inspiracje do utworzenia własnej metody psychoterapeutycznej czerpał przede wszystkim z psychologii analitycznej C.G. Junga, z taoizmu, z praw fizyki oraz z szeroko pojętej psychologii humanistycznej. Psychologia procesu cały czas się rozwija i wzbogaca swój warsztat w nowe narzędzia i metody.

Praca z procesem koncentruje się przede wszystkim na przepływie doświadczeń osoby oraz na subiektywnym doświadczaniu przez nią różnych wydarzeń i sytuacji. Pracując z procesem staram się określić granice tożsamości człowieka, jego ja i nie-ja, po to, aby pomóc mu lepiej zrozumieć siebie. Celem pracy jest pogłębianie świadomości osoby wokół przeżywanych przez nią trudności i problemów oraz tego, co się aktualnie wydarza w jej życiu.

Terapeuta POP pomaga klientowi w podążaniu za jego doświadczeniem i odkrywaniu kryjącego się za nim procesu. Jest to metoda niedyrektywna – najważniejsze jest to w jaki sposób osoba doświadcza siebie, swoich trudności, relacji i świata na zewnątrz. Terapeuta kieruje się świadomymi i nieświadomymi reakcjami klienta i to one wyznaczają kierunek terapii. Klient i terapeuta wspólnie odkrywają różne oblicza i znaczenia doświadczanych trudności, przeżyć i wydarzeń. Często różne aspekty naszych doświadczeń są zaskakujące i zupełnie nieoczekiwane, bywa, że ich nie akceptujemy (to nie-ja). W tych właśnie kawałkach kryje się ogromny potencjał twórczy i droga ku rozwojowi osobistemu, ku lepszemu poznaniu siebie, świata i relacji z otaczającymi ludźmi. Odkrywając siebie, za każdym razem zyskujemy także coraz lepszą umiejętność radzenia sobie z trudnościami i przeciwnościami losu.

Pracując z procesem pracuje się z doświadczeniem klienta. Po to, aby terapeuta i klient mogli je lepiej poznać i zrozumieć wykorzystywane są różne metody i narzędzia. Jednym z nich jest oczywiście rozmowa na temat aktualnie doświadczanych trudności. Ale w pracy z procesem wykorzystuje się także doświadczenia płynące z ciała (czyli wszelkie odczucia cielesne, tj. ból, pieczenie, itp.), elementy dramy, wchodzenie w role i ich odgrywanie, ruch i taniec, rysunki i ich analizę, marzenia senne, pracę z głosem; posiłkujemy się także ulubionymi postaciami z baśni i filmów, wykorzystujemy wyobraźnię klienta oraz jego gotowość do podążania za swoim doświadczeniem w możliwe szerokim spektrum kanałów.

Celem pracy z procesem jest odkrywanie często nie do końca poznanych lub ukrytych części osobowości klienta i dookreślenie przez to jego tożsamości. Dzięki temu osoba ma szansę lepiej zrozumieć znaczenie przytrafiających jej się sytuacji. Badanie tożsamości pozwala także na pełniejsze wykorzystanie swoich możliwości i potencjału, a także na przekraczanie dotychczasowych słabości i ograniczeń. Sytuacje, zdarzenia bądź cechy charakteru, które do tej pory sprawiały klientowi trudność staramy się przekształcić w źródło mocy i wewnętrznej siły. Napotykane przeszkody traktujemy jako nauczycieli na ścieżce życia, od których możemy się bardzo wiele dowiedzieć na temat nas samych.